Ne güzel ?ey hat?rlamak seni:
ölüm ve zafer haberleri içinden,
hapiste
ve ya??m k?rk? geçmi? iken…

Ne güzel ?ey hat?rlamak seni:
bir mavi kuma??n üstünde unutulmu? olan elin
ve saçlar?nda
vakur yumu?akl??? can?m?n içi ?stanbul topra??n?n…
?çimde ikinci bir insan gibidir
seni sevmek saadeti…
Parmaklar?n ucunda kalan kokusu sarduya yapra??n?n,
güne?li bir rahatl?k
ve etin daveti:
k?pk?z?l çizgilerle bölünmü?
s?cak koyu bir karanl?k…

Ne güzel ?ey hat?rlamak seni,
yazamak sana dair,
hapiste s?rt üstü yat?p seni dü?ünmek:
filanca gün, falanca yerde söyledi?in söz,
kendisi de?il
edas?ndaki dünya…

Ne güzel ?ey hat?rlamak seni.
Sana tahtadan bir?eyler oymal?y?m yine:
bir çekmece
bir yüzük,
ve üç metre kadar ince ipekli dokumal?y?m.
Ve hemen
f?rlayarak yerimden
penceremde demirlere yap??arak
hürriyetin sütbeyaz mavili?ine
sana yazd?klar?m? ba??ra ba??ra okumal?y?m…

Ne güzel ?ey hat?rlamak seni:
ölüm ve zafer haberleri içinde,
hapiste
ve ya??m k?rk? geçmi? iken…

?air: Naz?m Hikmet