Sevgili Veliler ve Öğrenciler,
Çocuklar ve gençler büyüme sürecinde birçok duyguyla karşı karşıya kalırlar. Öfke, hayal kırıklığı, kıskançlık, stres ve kaygı gibi duygular bazen saldırgan davranışlara dönüşebilir. Ancak saldırganlık bir karakter özelliği değil, çoğu zaman altında farklı duygusal ihtiyaçların bulunduğu bir davranış biçimidir.
Bir bireysel yetkili Aile danışmanı olarak öğrenciler ve gençlerle zaman zaman yaptığım görüşmelerde, saldırgan davranışların genellikle anlaşılmama hissi, akademik baskı, aile içi sorunlar, akran çatışmaları veya duygularını uygun şekilde ifade edememe gibi nedenlerden kaynaklandığını gözlemliyorum.
Saldırganlığı kontrol etmek için öncelikle öğrencilerin duygularını tanımaları gerekir. “Şu an öfkeliyim”, “Kırıldım” veya “Kendimi dışlanmış hissediyorum” diyebilmek, davranışları kontrol etmenin ilk adımıdır. Çünkü kişi duygusunu tanıdığında, onu daha sağlıklı yollarla ifade etmeyi öğrenebilir.
Öğrencilerimize Evlatlarımıza şu becerileri kazandırmaya çalışmalıyız;
- Öfke anında derin nefes alma ve sakinleşme teknikleri kullanmak,
- Sorunları konuşarak çözebilmek,
- Empati kurarak karşısındaki kişinin duygularını anlamaya çalışmak,
- Duygularını sözel olarak ifade etmek,
- Yardıma ihtiyaç duyduğunda öğretmenine, ailesine veya danışmanına başvurmak.
Siz Ebeveynlerin bu süreçte önemli bir rolü vardır. Çocukların davranışlarından çok duygularını anlamaya çalışmak, onları yargılamadan dinlemek ve olumlu davranışlarını takdir etmek saldırganlığın azalmasına katkı sağlar.
Unutulmamalıdır ki her öğrenci zaman zaman öfkelenebilir. Önemli olan öfkenin varlığı değil, öfkenin nasıl yönetildiğidir. Sağlıklı iletişim becerileri geliştiren, duygularını ifade etmeyi öğrenen ve destek gören öğrenciler, sorunlarla daha yapıcı şekilde başa çıkabilirler.
Bilinçli bir Ebeveyn olarak evlatlarımızın kendilerini güvende hissettikleri, saygılı ve huzurlu bir eğitim ortamı oluşturmak için çalışmalarımıza devam ediyoruz.
Bireysel Yetkili Aile Danışmanı
