Ben ne zaman yalnız kaldım, bilmiyorum
ne tuhaf, vaktim olmazdı
yalnızlığı bunca bilirken
kendimi hiç yalnız sanmazdım
çevremde hep birileri vardı,
ben hep birilerinin yanındaydım
günler belirsiz bir gelecek için neredeyse kendiliğinden hazırlanırdı
aramızda habersiz gidip gelen gündelik armağanlarla
kendi kendini taşıyan bir ırmağın akıntısında hayat
bizi kendi sahillerimize ulaştırırdı
bazı evlerden taşınırdık, bazı insanlar girip çıkardı hayatımıza
bazı mektuplar alırdık, bazı sözler, çiçek selamları
sonraları bazı tanıdıklarımızın ölümleriyle de karşılaştık
elde olmayan nedenle
sudaki halkalar gibi geni?leyen
küçük al?nganl?klardan büyük darg?nl?klara
vazgeçi?ler, unutu?lar, kay?plar
birbirimizi çok sevdik hep
y?llarla azala azala
?imdi ne zaman yaln?z kald???m? dü?ünsem,
yaln?z olmad???m? kan?tlamak istiyorum kendime
eskiden iki albüme s??d?rd???m hayat?m,
?imdi s??m?yor eskilenlerle ço?alm?? fotograflara
telefonun ba??na geçiyorum
alt alta dizilmi? onca ad aras?nda seken ömür parças?
gün ölüyor me?gul numaralarla
?imdi ne zaman yaln?z oldu?umu dü?ünsem,
?imdi ne kadar yaln?z…
yaln?z oldu?umu anlamam için beni hiç yaln?z b?rakmad?n?z.
Ben ne zaman yaln?z kald?m, bilmiyorum
her zaman yaln?zd?m, bunu biliyorum
büyücü ellerimin kara sanat? yaz?
en çok ben onard?m dostluklar?, en çok benim elim diki? tuttu
ba???lamas?z sanarken kendimi
en çok ben unuttum kalbimin benden saklad?klar?n?
t??la içeri çektim tak?lm?? kazaklar?n ipini
denenmemi? ba?lang?çlar? göze ald?m,
hafifletilmi? hasarlar?, görmezden gelinen enkaz?
mutfa?? beklemek hep bana kald?
bir ?iirden bir romandan bir filmden ç?k?p
her seferinde ayd?nl?k bir inat gibi yeniden kar??t?m hayata
hiç el de?memi? gibi yeniden konuk geldim
odalar?n?za, ruhlar?n?za
buraya
eski a?klar?m neredesiniz? Hepinizi çok özledim.
?imdi birdenbire bir kö?eden ç?k?p bana,
yaln?zca, Merhaba, deseniz,
o zamanlar hiç mutlu etmedi?iniz kadar mutlu edersiniz,
bir zamanlar bütün a?lad?klar?m? geri verebilirim size
sa? olun demenk isterim, sa? olun, sa? olun
sanki beni yeniden sevdiniz
ama biliyorum, pis bir ya?mur ba?l?yor, ?emsiyem yok yan?mda,
ya?murda yürümekten nefret ederken, yürümekte ?srarl?y?m gene de
isterseniz, kederdeki bütünlük, diyelim buna
ne kadar ?slansam, o kadar ç?kaca??m sanki
bir zamanlar çok daha bütün oldu?umu sand???m
o y?kanm?? zamanlara…
yeni de?il ke?fine gençlik verilmi? gerçekler
her zaman yaln?zd?m
kitaplar kadar yaln?z
yaln?zca yaln?zl???mdan gürültücü bir kalabal?k yapt?m
herkes için farkl? aldan??lar kurtar?lm?? hayatlar yok pahas?na
her zaman yaln?zd?m
yanarda?lar kadar yaln?z
ey kafiye sevenler,
?imdi beni gökyüzünde bir y?ld?z sananlar, yan?ld?n?z!
nankörlük etmeyeyim gene de,
yaln?zl???m? daha az hissetti?im anlar?m oldu yaln?z
evimde hep ayn? anda çalar telefonla kap?
gene öyle oluyor; hiç yaln?z b?rakmazlar beni
yaln?zl?k bilgisiyle çat?lm?? arkada?l?klar?n korunakl? gölgesinde
yaln?zl?k için çalar telefonlar kap?lar
?stersen bana u?ra, ya da, Ak?ama bulu?al?m, ölmeden yapacak çok
i? var
murathan mungan
