Burada kar var,insan?n içini ü?üten ama görselli?inden ödün vermeyen so?uk,beyaz ve pamuksu bir dokuyla kapl? ?imdi aram?zdaki yollar?n en az?ndan bir k?sm?..

Ü?üyorum ama içimi ?s?tan ?eyin sen oldu?unu bildi?imden kar ya????n? suçlam?yorum.Burada kar var sen yoksun ve orada ne var bilmiyorum.büyük kocaman ve zor hayallere bir tane daha eklemeli san?r?m,birlikte kar topu oynamak,hadi beceremedik en az?ndan yürümek için…
Ya?sa da ya?masada yapamad???m?z gibi…Buras? beyaz ve el de?memi? t?pk? senin gibi,seni ilerde birgün olurda;hani evet dersen,dedi?in o gün görmek istedi?im gibi bembeyaz ve temiz.yüzündeki gülücükler gibi her kar tanesi etraf?ndaki kiri kapat?yor,yan?nda oldu?u gibi her solukta daha temiz bir hava hissediyorum.

Kar senin içime ya?d???n gibi ya??yor aniden,çok ve ak?l almaz bir heyecanla…Tamam?na dokunam?yorum istedi?im her an göremiyorum…Dudaklar?n gibi hangi tanesi yüzüme de?se gülümsüyorum…
Burada kar var içim ü?üyor,yapraklar? dökülmü? c?l?z ç?plak kalm?? ve s?rf görüntü olsun diye büyük bir beton zemin kenar?na dikilmi? a?açlar gibiyim

——–
Üzerimde sen diyebilece?im kar taneleri ama içim ü?üyor.?çimi sadece sen ?s?t?yorsun ama burda kar var sen yoksun ve orada ne var ben bilmiyorum.
Ellerimin ü?ümesi anlams?z,vücut ?s?m?n dengesi önemsiz,ç?k?p yürümek faydas?z yürüyebilece?im hiç bir yol beni sana getirmiyor…
Hasta olmu? çocuklar gibiyim d??arda kar?? konulmaz bir kar ya???? ve ben evde pencere önünde bütün beyazlar?n erimesini izlemek gibi bir cezay? çekiyorum.
Elbette mutluluk uzaktada olsan oldu?unu bilmek ama ömrüm boyunca o kar tanelerine dokunamaman?n üzüntüsünü ta??yaca??m.Yar?n dokunsamda bugün hep eksik kalacak,hayat? hep sensiz geçirdi?im günler için geriden takip edece?im..

Sen kar tanesi,ben hasta çocuk,pencerem yollar ve bu ani kar ya????na kader diyece?im…
Burada kar ya??yor ve ben en az?ndan bir kaç tanesinin yanaklar?nda eridi?ini görmek istiyorum,dudaklar?ndan öylece ak?p gitmelerini…F?rsat bulurda öpersem dudaklar?ndaki o serinli?i ya?amak istiyorum.Korkuyorum ya ü?ürsen sana montumu veremeyece?im bir anda,ya da ben montu uzatt???mda hava açm?? olursa.Çünkü hep geç kal?yorum,bugün de dahil en az bir ömür geç kalm???m sana.

Yeni y?l,yeni dilekler,bol süslü f?rf?rl? hediye paketlerim yok.Uzakta çok sevdi?im,dünyalar güzeli bir sevgilim var,umar?m her sene en güzel hediyem,en iyi dile?im sen olacaks?n…

Bu sene bir ömürlü?üne,bir tek dilek dileyece?im,bir kez kabul olsa yeter,her y?l ayn? hediyeyi daha önce hiç açmam?? gibi açmaya raz?y?m,kar ya?masa bile…Yan?mda oldu?un sürece ba?ka bir beyaza ihtiyac?m yok…
Burada kar var so?uk,sen yoksun ve orada ne var bilmiyorum…
seni seviyorum…

Al?nt?

Telegram ; t.me/uzak_ulke

Aklım hayalim almıyor nasıl bir haberdi bu
Ölümünü duysaydımda bunu hiç bilmeseydim
Düşünceler dar gelir oldu sevgime zehir oldu
Ayrılık umrumda değil ellerin onun oldu
alıntı..

Gözlerim kör olsaydıda her gece dolmasaydı
Bu hayat bundan böyle benim için bitmiş oldu
Avucumda kan taneleri unutursan haram olsun
Ne olur o sölediğin bu sonuncu yalan olsun

Giderken ardına bakma yakışır bir veda olsun
Hayatımı mahvettin ama güzel roldü helal olsun

ACITMI?IM CANINI SEVD?KÇE

Hani yang?n yerinde sevmi?tim ben seni
Darmada??n ak?amlardan
Bir avuç kül uzatt?m bense k?r?k bi cam
Y?k?nt?lar aras?ndan

Ah neden korktun
Bir uyand?m ki art?k yoktun
Uzan?p e?siz hat?randan öptüm

Me?er nas?l da ac?r
Nas?l da gece kanatm???m
Yaran? sevdikçe

Me?er nas?l karanl?k
Ne bekude
Ac?tm???m can?n? sevdikçe

B?rak?p gittin
Yok olup gittin
Gözlerindeki hüzün, gözün
Bak siliniyor yüzün yüzün..

Karanl?k gözlerinden öpmü?tüm ben seni
Paramparça ak?amlardan
Is?nm??t?k birlikte bu so?uk dünyada
Y?k?nt?lar aras?nda..

Sezen Aksu

Osmanlı’nın büyük cihan padişahı Kanuni Sultan Süleyman’ın  ve büyük aşk’ı Hürrem Sultan’ın bir kız çocuğu gelir Dünya’ ya .
 Efsane bir ask’ın meyvesidir bu çocuk ve bu yüzden  belki efsane aşkların en temeline , en masalsı olanına ithafen ismi Mihrimah konulur ( Mihr-ü Mah Farsça da Güneş ve Ay demektir).
 Zaman hızla geçmiş Mihrimah Sultan büyümüş 17 yaşına gelmiştir ki, o zamanlar için evlendirilmesi uygun olan bir yaştadır. iki talibi olur ,biri Diyarbakır valisi Rüstem Paşa dır,diğeri ise saray’ın baş mimarı Mimar Sinan… .
 Padişah biricik kızını Rüstem paşa ile evlendirir , Sinan evlidir ve 50 yaşındadır ama bilinen odur ki Mihrimah Sultan’a deliler gibi aşıktır…..
 Mimar Sinan o derece derin bir tutku ile aşık olduğu Mihrimah Sultan’a kavuşamamıştır fakat o’na olan aşkını olanca güzelliğiyle, sanatına yansıtmıştır.
 istanbul’un en güzel yerlerinden birine ,Üsküdar’a Mihrimah Sultan adına bir cami yapması istenir kendisinden.1540 yılında inşa etmeye başladığı cami’yi 1548 yılında tamamlar.Cami inşa edilirken bir yandan kendi aşkını anlatır hiç şüphesiz ve eserine sanki “eteklerini giymiş bir kadın” siluetini verir, ayrıca cami için mimari olarak esinlendiği ,örnek aldığı yer ise bir başka aşka, kutsal bir aşka adanmış bir şaheserdir; Ayasofya………..
 Bahsi geçen bu cami 2 Minareli olup, padişah fermanı ile yaptırılan  bir eserdir, ama Sinan’ın söyleyecekleri bununla bitmemiş olacak ki bu eserden 14 yıl sonra o güne kadar ilk defa, padişah fermanı olmaksızın,
 Edirnekapı da surların yakınına pek kimsenin ilgilenmediği, ıssız, yalnız  ama İstanbul’ un en yüksek tepesi olan bir yere, sanki aşkının gizli, ıssız ve yalnızlığını ama bir o kadar büyüklüğünü haykırmak istermişçesine ikinci bir eser yapmaya koyulur….
 Mihrimah Sultan’a ithafen……. Derler ki; cami Mihrimah sultanın o duru, gösterişsiz ve bir o kadar asil güzelliğine istinaden küçücüktür ve sadece 38 mt bir minareye sahiptir. Bir adet incecik kubbesinin üzerindeki 161 pencere ise iç
 güzelli?inin ne kadar aydınlık ve berrak olduğunu temsil eder, bu sayede gün ışığının her köşede adeta dans ettiği kadınsı edalı     ( o tarihte bu açıklıktaki ve bu kalınlıktaki bir kubbeye o kadar pencere, dünya üzerinde sadece Mimar Sinan tarafından yapılabilirdi herhalde). Cami içindeki pantatiflerde ve minare kenarlarındaki upuzun işlemelerde de Mihrimah Sultan’ın o çok güzel ayak topuklarını döven, upuzun saçları  tasvir edilmiştir. Ve yine denir ki Mihrimah Sultan’ın statüsü iki minareli cami yaptırmaya yetmesine rağmen, yalnızlığını simgelemesi anlamında tek minareli  yapılmıştır bu cami.
  Ama Sinan aşk’ını öyle sihirli bir tılsımla mühürlemiştir ki ,bu sırra şaşırmamak, o sevdaların naifliğine imrenmemek elde değil. Sinan Usta’nın aşk’ının vesikasıdır sanki, iki caminin de yeri özenle seçilmiştir. Güneşin doğum ve batım yerleri tespit edilerek yapılmış camilerdir.
 
 Edirnekapı’daki Mihrimah Sultan Camii’ni aynı anda görebileceğiniz
 bir yer tespit edin. Günbatımında; (elbette, yılın sadece bir gününde ki o gün 21 Mart gece ile günün birbirine eşit olarak kavuştuğu gün’dür daha enteresanı, o gün Mihrimah Sultan’ın doğum günüdür) göreceğiniz muhteşem manzara şudur:

Edirnekapı Camii’nin tek minaresinin arkasından güneş batarken,
 Üsküdar’daki caminin minareleri arasından ay do?maktadır! “Bu nasıl bir hesaplama, bu nasıl bir estetik anlayışıdır!”

  Faik Yener

Zaman sensizlikle karşılınca, adı yalnızlık oluyor. En çok sözlerini özlüyorum, bir de tebessümünü. Aklıma geliyor Hiçbir şeyden mutlu olmayıp sürekli söylendiğin anlar, bir çocuk gibi dünyaya bakıp anlamayışın insanları, gülümsüyorum. Yokluğunun ağırlığı bilemezsin. En çok geceleri zor oluyor dayanmak. Susuyorum, sustuklarımı yazıyorum. Yazdıkça büyüyor hasretin, gelip yüreğimin üstüne oturuyor. Sen bensiz mutlusun belki ama bana sensizlik çok koyuyor.

Hep kenarında duruyorum hayatın, korkuyorum sensizlik itecek gün gelince beni aşağıya. Kuşatılmış bir zehir gibi, senden görünmez duvarlarla sarılı dört bir yanım, üşüyorum. Bazı geceler yağmur başlıyor, çatıya düştükçe damlalar sesleri büyüyor, ürküyorum. Yanımda olsan, sarılsam, güven duysam, olmaz mış Olmaz, biliyorum. Biz bir türlü olamıyoruz. Bizden daha büyük olan şey, neyse o, engelliyor ikimizi, tutunamıyoruz birbirimize şu mahzun gece yarılarında.

Sarhoş kavisler çiziyor rüyalarım, Bir sana, bir yalnızlığıma çarparak kabuslarla uyanıyorum. Geniş ama zor bir yolda yürürken, bir anda bitiyor sokaklar, düşlerimde bile sana ulaşamıyorum.

Bir Küçük sevgiye yer açmak ne kadar zor, ne kadar yosun tutmuş ki kalplerimiz, üstüne basan kayıp düşüyor. Garip değil miş Ateşi bulan, ampulü keşfeden, bilgisayarı icat eden insanoğlu, iş aşka gelince ısınıp kalıyor. Formülü yok hasretin, ihanetin ilacını kimse bulamıyor. şarkılarda dillendiği gibi, doktorlar bu derde çare olamıyor.

Seninle olmak güzeldi, sevmek seni bütün ihtimal sizliklere rağmen, her defasında başka bir umutla ve oluruna bırakarak hayatı, kanıp sana gitmek güzeldi. şimdi ne varsa içimi yakan, hepsi biraz da tebessüm barındırıyorsa içinde, seni sevmeyi becerebildiğimdendir.

Sonrasızlığının Bilerek, Don diyemem. Aklım alsa ruhum itiraz eder. Tuhaf bir aşk sana hissettiğim, biteceğini Bilerek, kırarak inadımı kalbin pusulasını sana çevirmek, biraz anlamsız değil miş En azından Dışarıdan böyle görünüyordur. Bence değil! Tam da tersi biraz Mucizevi aslına bakarsan ve takdir bile hak eder. Birlikte uyunacak bir hayat üstüne hayaller kurarak yaşamak kolaydır. Önemli olan, onun bir gelmeyebileceğini bildiğin bir sevdaya böylesine tutunmaktır. Seninle hiç garantim olmadı benim. Her yeni gün, gidecekmişsin gibi uyandım. Sonunda gittin ama bitmedin. Bir de bitseydin içimde, ne kolay olurdu tüketmek ıu aşkı. Olsun! Sen ömrümün gurursun çünkü kalbime sevmeyi öğrettim. Sen ister yanımda ol, ister olma, yüreğim sevda acısının madalyasını üstünde onurla taşıyacaktır. Bir insanı olgunlaştıran en önemli şey acıdır. Gönlüm büyüyüp daha da olgunlaştıkça hep seni anacak çünkü altında altın harflerle kazınmış imzan duracak …
alıntı